توانبخشی در بیماری ام اس؛ تاثیرگذار یا بی تاثیر؟

توانبخشی در بیماری ام اس؛ تاثیرگذار یا بی تاثیر؟

با توجه به مقاله ای که در سال 2004 توسط انجمن ملی ام اس منتشر شده است توانبخشی در بیماران ام اس فرایندی است که به آن ها کمک می کند حداکثر توان جسمی، روانی، اجتماعی و شغلی خود را حفظ کرده و کیفیت زندگی خود را مطابق با نقص فیزیولوژیکی که ممکن است با آن رو برو شده باشند، به حد مطلوب خود برسانند. 

هرچند که سیر بیماری با توانبخشی قابل تغییر نخواهد بود ولی شواهدی که در مطالعات اخیر بدست آمده نشان میدهد با انجام فعالیت‏ های خاص و برنامه ریزی شده‏ای میتوان به این افراد در بهبود تحرک، انجام فعالیت‏های روزمره‏ی زندگی، مستقل شدن، و در نتیجه زندگی بهتری داشتن کمک کرد. 

توانبخشی یکی از ضروری ترین موارد برای مراقبت کردن از سلامتی افراد مبتلا به ام اس در هر مرحله ای که قرار دارند، می باشد.  اینکه افراد عملکرد مطلوبی داشته باشند در بیماری پیش رونده ای مانند ام اس اهمیت بسیار زیادی دارد. 

مطالعات بسیار زیادی مثل مطالعه ‏ای که کریگ و یونگ در سال 2003 پیرامون تاثیر توانبخشی بیماران ام اس انجام داده اند نشان دهنده‏ تاثیر بسیار مثبت توانبخشی در زندگی بیماران مبتلا به ام اس است.