ترس از افتادن در افراد مسن؛ عامل روانی یا عامل حرکتی؟

ترس از افتادن در افراد مسن؛ عامل روانی یا عامل حرکتی؟

در دهه‏ ی اخیر سندرم ترس از زمین خوردن در افراد مسن خیلی زیاد شده. به طوری که نه تنها افرادی که سابقه‏ ی زمین خوردن داشته اند، بلکه این ترس با آن دسته از افراد که سابقه‏ ی زمین خوردگی نداشته اند هم همراه است. 

خیلی از افراد پیر و مسن تجربه ی ترس از زمین خوردن را دارند. این موضوع در برخی مواقع باعث می شود فعالیت های این افراد محدود شود. عوامل فیزیکی و روانی این موضوع برای برخی افراد نامشخص است.

در سال 2005 مطالعه ای در لندن انجام شد برای بررسی رابطه ی بین فعالیت محدود کننده ی ترس از افتادن (فعالیت محدود کننده ای که باعث ایجاد ترس از افتادن، در بیمار می شود) زنان پیر و جوان و ظرفیت عملکرد و فاکتورهای روانشناسی.

پرسشنامه های استانداردی که در آن ها درباره ی دشواری و وابستگی عملکردی، عوامل روان شناختی، تجربه های قبلی زمین خوردن، معلولیت بینایی و شنوایی، حافظه، درد و فعالیت های بدنی روزانه سوال شده بود، توسط 713 نفر از زنان ساکن لندن با میانگین سنی 64.2 پاسخ داده شده و ارزیابی شدند و نتایج بدست آمده حاکی از این بود که فعالیت محدود کننده ی ترس از افتادن ، در بین زنان پیر و جوان بیشتر موبوط به ضعیف شدن زود هنگام عملکرد حرکتی است تا عوامل روانی.