اسپاسم(گرفتگی)عضلات

اسپاسم(گرفتگی)عضلات
 
گرفتگی عضلات به ویژه در مواردی که سفتی عضلانی پس از سکته مغزی ایجاد شده باشد ممکن است روی دهد.در صورت گرفتگی ساق پا،بیمار باید مچ پا راخم کند تا کف پا به طرف بالا کشیده شود و یا بایدفرد دیگری این کار را برای بیمار انجام دهد تا عضلات ناحیه ساق پای وی را ماساژ دهد.گاهی برای برطرف کردن سفتی عضلات باید از داروهای شل کننده عضلات مانند متوکاربامول،دیازپام یا باکلوفن استفاده نمود.

در مورد گرفتگی عضلات، اسپاسمها و دردهای نوروپاتیک چه کار می شود کرد؟
• بسیاری از افرادنخاعی از گرفتگی عضلات ( افزایش انقباض عضلانی)، اسپاسم ها ( حرکات خودبخودی ) ، درد یا احساسات غیر طبیعی ( در قسمتهائی از پائین ضایعه که در آنها حس کاهش یافته و یا وجود ندارد ) رنج می برند. این عوارض به این دلیل ایجاد می شوند که دراثر آسیب نخاعی، ارتباط بین مغز و نخاع آنها ( در ناحیه زیر سطح ضایعه) قطع شده است. امامعمولا" نرونهای نخاعی که ارتباط آنها با مغزقطع شده ، بیش از حد تحریک پذیر می شوند. شاخص ترین علامت تحریک پذیری نرونها،گرفتگی عضلات واسپاسم است. روشهای درمانی وداروهای مختلفی وجود دارند که حالت اسپاسم را کاهش می دهند. اما پر استفاده ترین دارو جهت آن باکلوفن (baclofen )است. بطور کلی، با وجود اینکه داروها می توانندحالت اسپاسم را کاهش دهند، ولی امکان داردبطور مثال ضعف قابل توجهی را هم برای بیمارایجاد کنند.گاهی اوقات مصرف بیش از حد داروهای ضداسپاسم ممکن است قدرت انقباض ماهیچه هارا به اندازه ای کم کنند که باعث تحلیل عضله شوند. بنابراین افراد نخاعی بایستی دوزهای داروهای ضداسپاسم را طوری مصرف کنند که قدرت عضلانی آنان حفظ شود.
 درهرحال تقریبا" در 15درصد ازافراد مبتلابه آسیبهای نخاعی ،هیچ روشی برای کنترل اسپاسم و دردهای نوروپاتیک وجود ندارد.